Hoe ben je in de accountancy gerold?

“Ik ben eerst controller geweest in de automotive branche. In die tijd begon de trend van schaalvergroting en samenvoeging van dealerbedrijven. Gesprekken tussen dealers en importeurs vonden plaats en ik had toen de gedachte: door fusies en samenvoeging zijn er straks twee of meer controllers in een bedrijf. Maar om later niet het derde wiel aan de wagen te worden had ik voor mezelf besloten om te zorgen dat ik de beste papieren zou hebben. Toen heb ik mijn hbo-studie opgepakt en in een versneld tempo mijn diploma gehaald. Dat was wel een pittige tijd; 40 uur werken en een paar avonden in de week naar school en thuis studeren. Maar de samenvoeging van de bedrijven was na die tijd nog niet veel verder. Wel werd na de studie de behoefte aan meer uitdaging groter en daarom gesolliciteerd bij de controlerend accountant van het bedrijf waar ik werkte. Bij dit kantoor ook aan de studie voor accountant begonnen en zo verder gegroeid van assistent naar accountant. Door dit traject en het werken in de praktijk heel veel ervaring op kunnen doen en beide kanten goed leren kennen: waar de ondernemer tegenaan loopt en hoe de accountant hem daarbij kan ondersteunen.”

Wat heb je zien veranderen in je carrière?

“Als ik erover nadenk eigenlijk best veel. Automatisering natuurlijk; van doorschrijfkasboek naar computer met floppydisks en vervolgens naar bigdata en Chatgpt. Van fax naar klantportals, van ingebonden rapporten naar pdf-bestanden, van dikke ordners met papier naar paperless office, van draaischijf-telefoons naar smartphones en nog veel meer. De laatste tien jaar gaat het heel hard en we zijn er nog niet, want kijk maar naar welke ontwikkeling AI doormaakt.  Ook in de accountancy zie je de schaalvergroting grote sprongen maken. Toestroom van private equity en private investors, vooral ingegeven door uitstroom van de babyboomers. Opvolging is lastig. De veranderende lifestyle van mensen. Mensen willen geen werkweken meer maken van 60 uur. Werkweken van 3 of 4 dagen is meer regel aan het worden dan uitzondering. En dan is het aantrekken van kapitaal om praktijken over te nemen door individuele personen haast niet meer mogelijk. Daarnaast komt de leencapaciteit door de overspannen huizenmarkt aardig onder druk te staan.”

Zie je ook verandering bij je klanten?

“Daar zie je dezelfde soort problemen en uitdagingen uiteraard. Ook opvolgingsproblematiek, geopolitieke onzekerheid, importheffingen, oorlogen, leveringssancties, klimaatuitdagingen en noem maar op. Maar ook dichter bij huis. Grote politieke dossiers waar geen besluiten in worden genomen. Energietransitie, huisvesting, investeringsonzekerheid, stikstof, ZZP-problematiek, verharding van de maatschappij en zwaardere criminaliteit, enz. Problemen zijn er niet alleen voor de ondernemers. Het zijn onzekere tijden voor iedereen, voor ondernemers maar ook voor werknemers. Volg het nieuws maar, je wordt er droevig van.”

Zijn er ook kansen?

“Goede ondernemers zien altijd kansen. Maar met de kansen zijn er ook heel veel uitdagingen. En bij KIBO zijn we dol op uitdagingen, om samen met de klant de juiste keuzes te kunnen maken.  Maar de ontwikkelingen gaan zo snel en vooral ook ontwikkelingen waar je als ondernemer geen of weinig invloed op hebt. Ik kan me levendig voorstellen dat je op een gegeven moment er het bijltje bij neer wilt gooien. Maar weet dan wel dat de dingen waar je tegenaan loopt niet alleen bij jou zijn. Iedereen kampt met deze uitdagingen. En er is veel mogelijk. Je staat er versteld van wat je kan bereiken. KIBO laat ondernemers zichzelf vaak verbazen. Door het meedenken en brainstormen met de klant wordt een idee van de ondernemer vaak zo van een andere kant belicht dat onmogelijkheden toch mogelijk worden. Niet over links dan over rechts of niet rechtstreeks maar met een omweg.  Het is verbazend welke creativiteit daarbij vrijkomt en hoeveel positieve energie dat geeft.”

De laatste jaren heb je dus bij KIBO gewerkt. Wat heeft dat voor jou als oude rot betekend in vergelijking met je vorige werkomgevingen?

“Nou, ik was in ieder geval de oudste collega. Maar ook een soort nestor. Door de ervaring was ik ook wel een vraagbaak voor de jongere medewerkers. Wat er duidelijk anders was dan bij de vorige werkgevers? Hier staat de klant nog altijd op de eerste plaats in plaats van de interne procedures. Uiteraard zijn die er hier ook, want door wet- en regelgeving kan je niet zonder. Maar het is geen doel op zich. Bij KIBO ben je als medewerker veel meer betrokken bij het hele proces, van administratie tot jaarrekening en van aangifte tot advies. De informele werksfeer en korte lijnen maakt de doorlooptijden kort. KIBO was ook het eerste kantoor dat de klant iedere periode een overzicht verstrekt met het reilen en zeilen en die zorgt dat de voorlopige aanslagen bij zijn. Ook het eerste kantoor waar het reguliere werk in abonnementsvorm werd gefactureerd. Tegenwoordig zie je dat wel meer gebeuren, maar KIBO liep daar zeker mee voorop. En nu nog steeds loopt KIBO voorop met nieuwe toepassingen van programma’s en het steeds verder automatiseren van de administratieve processen. Alles om de ondernemer in staat te stellen met zijn zaak bezig te zijn in plaats van met tijdrovende randzaken. KIBO ontzorgt. De collega’s zijn hieraan gewend en gretig om dit soort dingen door te voeren, zeker als ze zien dat het succes heeft.”

“De mix van intern werk en externe contacten maakte het voor mij een ideale werkplek. De dynamiek met jonge collega’s was leuk en ook de grote verscheidenheid van klantsoorten maakte het uitdagend. De mogelijkheid om thuis te werken met een complete werkplek was ideaal. Zeker toen de Haringvlietbrug voor meerdere weken was afgesloten en tijdens de Corona lockdown uiteraard. Mijn rol was veelzijdig en uitdagend en ondanks mijn leeftijd kon ik mijn skills inzetten om ook het beste uit mezelf te halen en vooral te kunnen doen waar ik goed in ben.”

Je gaat nu met pensioen. Ga je de dynamiek en de hectiek niet missen?

“In tegendeel. Hoe ouder je wordt, hoe meer je mensen om je heen weg ziet vallen of ze worden getroffen door ziektes. Je wordt er bewust van dat je mag hopen dat je je pensioenleeftijd gaat halen. Ik heb zelf ook op gezondheidsvlak al het nodige meegemaakt dus ik ga me nu meer richten op andere zaken. Ik ben nu nog in de gelegenheid om dingen te kunnen ondernemen en hoe langer ik dat uitstel hoe groter de kans dat het straks niet meer kan.”

Maar ga je echt niets missen?

“Uiteraard ga ik dingen missen. Het contact met collega’s en klanten ga ik missen. Ik heb een stel fijne collega’s waarmee ik met heel veel plezier heb samengewerkt, ook het contact met klanten zal ik missen. Je bent een vertrouwenspersoon en tijdens de gesprekken gaat het echt niet alleen over belastingzaken. Je bent niet alleen betrokken bij financiële zaken, je wordt betrokken bij veel zaken die de ondernemer bezighouden, zowel zakelijk maar zeker ook privé. Maar geloof mij er zijn ook heel veel randzaken en ‘ballast’, waar de vlag voor uit gaat als ik die kwijt ben.

En de ervaring leert. Probeer maar eens een afspraak te maken met een pensionado. Dat valt niet mee, want zijn agenda zit voller dan ooit tevoren. Ik ga het meemaken!”